Голас цела: Бакей і Віталіна

 

Для наступнага выпуску «Голасу цела» мы запрасілі скінуць адзенне Бакея і Віталіну – герояў менскай хіп-хоп сцэны, вядомых па кліпе vi+ik і аўтэнтычнай чытцы Бакея. Даследуем маладую парачку з галавы да пят.

 

Віталіна:

Бываюць дні, калі хочацца выйсці са свайго цела і апынуцца ў іншым. Але ў цэлым я камфортна сябе адчуваю. Я ніколі не сядзела на дыеце, а фітнэсам займаюся толькі на парах па фізкультуры. Мне б хацелася пачаць бегаць, каб зарадзіць арганізм.

Бакей:

Цела – гэта мёртвы мех, у які нас засунулі. Гэта механізм зносін – мы проста выкарыстоўваем яго ў сваіх мэтах. Мне ўсё роўна, якія навакольныя людзі – тоўстыя, тонкія, – гэта ніяк не адаб'ецца на маім успрыманні. Важней тое, што ў галаве і сэрцы. У прынцыпе, мяне задавальняе мая знешнасць. Хацелася б павысіць свой фізічны тонус, але пакуль што перашкаджае лянота і недахоп часу.

 

 

 

  Скура  

 

Віталіна

Калі здымалі кліп vi+ik, у мяне сапраўды былі праблемы са скурай, але не такія моцныя, як на малюнку. Справа ў тым, што толькі пасля здымак аператар зразумеў, што ўсталяваў максімальную рэзкасць. Спачатку я вельмі перажывала, але цяпер мне ўжо пляваць на ўсе каментары. Цяпер я хаджу ў салярый, таму што адчуваю сябе некамфортна з бледнай скурай.

Бакей

У мяне ніколі не было праблем са скурай, хоць я яе і не даглядаю. Многія могуць падумаць, што ў мяне на падбародку прышч, але насамрэч гэта радзімка. Нават на вокладцы альбома дызайнер яе замазаў, таму што не ведаў пра гэта. А шчокі ў мяне чырванеюць ад таго, што збіты сардэчны рытм.

 

 

 

 

  Шнары на твары  

Бакей

Большасць рубцоў на твары – гэта вынік маёй працы ў будаўнічай краме «Зрабі сам». Напрыклад, шнар пад правым вокам з'явіўся пасля таго, як я аднойчы тусаваўся на рампе з грузчыкамі. Мне трэба было адрэзаць маленькі кавалачак скотчу, а ў чувака побач якраз была нейкая металічная палка. Ён замахнуўся ёю, каб мне дапамагчы, але ў выніку мне ў твар штосьці прыляцела. Аказалася, што ўнутры той палкі была яшчэ адна. Над гэтым жа вокам ёсць невялікая ўвагнутасць – яна атрыманая ў той жа краме. Я дурыўся з арматурай, і ў нейкі момант адзін пруток адляцеў і ўдарыў у мяне.

Яшчэ ў мяне ёсць «рогі». Наўрад ці яны з'явіліся з-за таго, што ў дзяцінстве я часта біўся галавой аб сцяну. Як бы дзіка гэта ні гучала, я сам даводзіў сябе да такога стану. Думаю, адзін з гузоў на лбе ўсё ж з'явіўся падчас спаборніцтваў па міні-футболе ў Смаргоні. Мне было гадоў 14-15, і мы з хлопцамі вырашылі пайсці ў мясцовы клуб. Гарэлачкі выпілі, пачалі танцаваць, і да мяне стала заляцацца дарослая дзяўчына. Потым аказалася, што яна сустракалася з кімсьці з мясцовых. Нейкі чувак вывеў мяне на вуліцу, пачаліся разборкі, і ўжо мелася быць бойка, калі з клуба выйшлі мае сябры. Ну, я і даў «быкана» гэтаму хлопцу, каб разрадзіць сітуацыю. Даць «быкана» – гэта лбом ударыць суперніка па твары. Але толькі не ў нос, таму што яго так можна і зламаць.

 

 

 

 

  Нос  

 

Бакей

Справа была класе ў сёмым на ўроку фізкультуры. Мы гулялі ў баскетбол, і ў нейкі момант на полі апынуліся два ідыёты, якія вырашылі там жа пагуляць у даганялкі. У кожным класе ёсць такія людзі. І калі я хутка бег і глядзеў, каму б аддаць пас, мне ў твар проста прыляцела нечая галава. Чувак паныў і сышоў, а я ўпаў на зямлю і не мог падняцца ад болю. Праз нейкі час усё ж здолеў дайсці да туалета, высмаркаўся крывёю і пачуў крык прыбіральшчыцы: «Ды я ж толькі што памыла!»

А на наступную раніцу ўвесь боль прайшоў, але нос мне потым усё роўна ўпраўлялі. Непрыемна, калі табе дастаецца з-за няспрытнасці іншых людзей.

 

 

 

  Вусны  

Віталіна

У мяне пастаянна пытаюцца, чаму я занадта фарбую вусны. Мне здаецца, што не так ужо і занадта. Але наогул гэта балючая тэма, не хачу пра гэта гаварыць.

Бакей

Форма вуснаў у мяне ад бабулі, і на ўнутраным баку таксама ёсць шнары. Гісторыя такая. Мой сусед выпівае, і да яго часта прыходзяць нейкія госці. Калі яго няма дома, яны звоняць у нашы дзверы. Аднойчы пазваніў нейкі чувак, папрасіў пасядзець у тамбуры, але потым стаў напрошвацца ў кватэру. Ён відавочна быў пад чымсьці, і, калі я яму адмовіў, ён проста мяне ўдарыў. Ніжняя губа наскочыла на зубы і парвалася.

 

«Мяне пастаянна пытаюцца, чаму я занадта моцна фарбую вусны»

 

 

 

  Шнар на грудзях  

Бакей

Калі раней я хадзіў на флэты, то любіў распавядаць гісторыю пра тое, што мяне парэзалі мачэтэ, як Кіпу. Але насамрэч усё значна прасцей. Справа была ў вёсцы гадоў у 12-13. Я выйшаў са свайго дома, узяў нейкі ровар і паехаў да сябра. Калі вяртаўся назад, на горцы вырашыў стаць на дыбкі і наехаў на каменьчык. Руль выкруціўся. Гэта быў нейкі стары велік без гумовых ручак, таму ў мае грудзі ўпілося жалеза. Я спалохаўся, бо ровар быў чужы. Кінуў яго, пабег дадому, мама апрацавала рану ёдам. Гадоў праз пяць я падумаў: «Добра, што не закрануў смочак. Было б больш балюча».

 

 

  Правая рука  

 

Бакей

Гэтую руку я аднойчы зламаў на другі дзень вяселля свайго калегі. Нават ёсць відэа. Проста ў нейкі момант я стаў танцаваць на крэсле, а сябар вырашыў падняць мяне. Добра, што я быў п'яны і не адчуваў боль так моцна, як мог бы. У любым выпадку рука здранцвела і трэба было выклікаць хуткую. Мы знаходзіліся ў Ракаве, але я вельмі баяўся абласных лекараў – мне здавалася, што ўзровень іх кампетэнцыі недастаткова высокі. Добра, што з намі быў цвярозы хлопец, таму мы селі ў тачку і паехалі ў Менск. О-о-о, якая гэта была дарога! Я адчуваў кожную купіну і біўся галавой у шкло ад болю. Мы заехалі ў бліжэйшую бальніцу ў Сухарава, але нам сказалі ехаць па месцы прапіскі. Добра хоць перавязку зрабілі і ўкалолі абязбольвальнае. Потым мы дабраліся да патрэбнай бальніцы, наклалі гіпс, вярнуліся назад у Ракаў і працягнулі бухаць. Самае класнае тое, што літаральна праз два тыдні мяне павінны былі забіраць у войска, але з-за зламанай рукі не ўзялі.

Дзіўныя формы костак – з-за таго, што раней біўся. Ну і яшчэ аднойчы ў мяне быў нервовы зрыў, калі я біў аўтобусны прыпынак: спачатку рукамі, потым локцямі, нагамі і трохі галавой. Але я ніколі не спаганяю злосць на людзях.

«Шчокі ў мяне чырванеюць ад таго, што збіты сардэчны рытм»

Ідэю татуіроўкі ў выглядзе трохкутніка я ўбачыў дзесьці ў інтэрнэце. У гэтага ёсць даволі шмат сэнсаў, але мне проста спадабаўся пераход колераў. Па выніку гэтая карцінка стала вокладкай майго другога альбома «Гуру сломанных скал». Тады я сапраўды быў гуру ў праблемах.

 

 

 

 

 

  Левая рука  

Віталіна

Класе ў чацвёртым я зламала дзве косткі на левай руцэ, калі сустракала тату з працы. Я ўбачыла яго з акна і пабегла адчыняць дзверы. Але ў той дзень ва ўсім раёне адключылі святло, і ў цемры я зачапілася за дыван, звалілася і стала рыдаць. Мама не паверыла, што ў мяне рука зламаная, і ўсю ноч я правяла ў слязах. Мне было вельмі балюча, але я вырашыла не будзіць бацькоў і пацярпець да раніцы. Вядома, потым мы ўсё ж паехалі ў бальніцу і наклалі гіпс. Дурная гісторыя.

Бакей

У татуіроўках я люблю мінімалізм, і гэтыя малюнкі зроблены па маіх эскізах. У цэлым яны адлюстроўваюць мой унутраны свет, па якім яшчэ баразніць і баразніць.

 

 

 

 

  Татуіроўкі на целе  

 

Віталіна

Бакей называе мяне «Бубачкай», а я яго – «Супчыкам». Нядаўна мы зрабілі сумесныя татуіроўкі. У нас шмат розных дзіўных мянушак адно аднаго.

На назе ў мяне набіты мопсік – гэта мой сабака, якому ўжо амаль 10 гадоў. Я вырашыла захаваць яго, таму што вельмі люблю.

Месяц – проста малюнак, які мне падабаецца. Можа быць, аднойчы ён набудзе для мяне нейкі велізарны сэнс.

 

 

 

 

Бакей

Мая першая татуіроўка – гэта мяч, мікрафон, чатырохліснік на ўдачу, літара «В». І «Влад», і Bakey адначасова. Я набіў яе ў 18 гадоў: бацькам сказаў, што выйграў тату ў нейкім конкурсе, але насамрэч збіраў грошы на тое, каб яе зрабіць.

На назе ёсць выява сонца. Дакладна такія ж карцінкі набітыя ў маіх сяброў – Арцёма і Ромы. Гэта як братэрскае таўро. Сутнасць у тым, што мы можам быць непрыемнымі звонку, але цёплымі ўнутры.

Каток – гэта сімвал брэнда адзення RIPNDIP. Праўда, у арыгінале ён паказвае факі, а ў мяне – п'е віно.

Надпіс «Одна жизнь – один гэнг» таксама набіты не толькі ў мяне, але і ва Улада CokeBoy, Сашы CJ і Арцёма Навуменкі. Мы зрабілі іх у гонар нашай тусоўкі «Ожог».

Татуіроўкі – гэта звычайная рэч, і здзіўляцца ім – гэта перажытак мінулага. Я магу не разумець нейкія іншыя мадыфікацыі цела, але я ніколі не буду асуджаць людзей, якія зрабілі іх.

 

«Большасць рубцоў на твары – гэта вынік маёй працы ў будаўнічай краме “Зрабі сам”»

 

 

 


КАМЕНТАРЫ (5)

Iмя
Iмя | 2017-08-02 22:18:36

герояў менскай хіп-хоп сцэны ???

фото
фото | 2017-08-02 15:50:02

У Бакея все в порядке с принятием себя и со складом ума. А вот героиня еще глупая закомплексованная девочка, такой, юношеский максимализм .

Ira Kondrashova | 2017-08-02 17:44:01

А сколько ей лет? В столь юном возрасте комплексы и непринятие себя у многих. Если родители не верили, что дочь руку сломала, может, она воспитана в недоверии, как уж тут сам в себя поверишь?
Главное, чтобы переросла это всё хотя бы с большего.
Единственное, советую забить на мнения окружающих по поводу кожи и не ходить в солярий.
Виталина, что там у тебя, акне? Солярием это не лечатся, временно может наступить улучшение, но позже будет хуже.

Ответ
Ответ | 2017-08-02 18:17:42

Виталине 19 лет, так что все верно говорите

Голас
Голас | 2017-08-02 15:34:36

Бакей крутой, приятно и посмотреть, и почитать, и послушать. Про героиню сказать нечего.

КАМЕНТАВАЦЬ