Даша Сазановіч

34mag вырашыў пакапацца ў тэме ілюстрацыі, якая нічога не прадае, але напорыста і яскрава прасоўвае нейкія ідэі. Сустрэліся з Дашай Сазановіч aka Sheeborshee, каб пагутарыць пра тое, як звязаныя дызайн і актывізм.

 

 Гераіня:  Даша Сазановіч, яна ж Sheeborshee, 28 гадоў. Дызайнерка, ілюстратарка, мастачка.

 Чым займаецца:  распрацоўвае візуал для НДА і грамадскіх кампаній, займаецца сацыяльна арыентаванай ілюстрацыяй.

 

 

У чым кайф быць Дашай Сазановіч?

– Мне не патрэбна чыёсьці ўхваленне, каб пачаць нешта рабіць. Але я прыйшла да гэтага не адразу.

Мой шлях як ілюстратаркі пачаўся яшчэ ў дзяцінстве. Я займалася ў гуртку дэкаратыўна-прыкладной творчасці. Потым мама адгаварыла мяне ісці ў мастацкую вучэльню. У нейкі момант я ўжо не была ўпэўненая, што змагу паступіць у Акадэмію мастацтваў, і пайшла незразумела куды – у педагагічны на гістфак.

Аднак у нейкі момант здарыўся пстрык: я забрала дакументы з педагагічнага і пайшла па сваім шляху – падабаецца гэта камусьці ці не. Паступіла ў ЕГУ на аддзяленне дызайну, вучылася на завочным, працавала ў рэкламным агенцтве. На момант, калі атрымала дыплом, досвед працы ў дызайне ў мяне быў ужо каля пяці гадоў.

Рэклама падавалася бессэнсоўным тыражаваннем непатрэбных рэчаў. Калі гэты занятак страціў для мяне сэнс, я знайшла спосаб займацца тым самым, чым і раней, але з больш глыбокім напаўненнем – сацыяльна арыентаванаю ілюстрацыяй і дызайнам.

Сацыяльна арыентаваная ілюстрацыя – тая, што кажа аб праблемах, натхняе і не прадае тавару або паслугі. Вядома, яна прасоўвае правы чалавека.

 

 

Як звязаны актывізм і дызайн?

– Ілюстрацыя – адзін з лёгкіх спосабаў данесці ідэю. Чалавек можа адразу «праглынуць» тое, што ўбачыў, асабліва калі яно ўдала запакаванае і б'е ў мэтавую аўдыторыю. Да таго, як чалавек навучыўся чытаць і размаўляць, ён мог глядзець. Візуальнае ўспрыняцце інфармацыі – самае прыроднае і натуральнае. Пісьмо і чытанне прыйшлі потым. Вядома, можна моцна прачуць і тэкст, але для гэтага трэба хоць бы навучыцца чытаць. Каб бачыць малюнак, трэба проста глядзець, нават не трэба ведаць мовы.

У маркетынгу спажыўца вывучаюць уздоўж і ўпоперак, каб прапанаваць яму малюначак, на які ён павядзецца. А ў выпадку з актывізмам прапаноўваюць ідэю. Дызайн – гэта звышмагутны інструмент.

 

 

Чаму важна чытаць навіны?

– Кожны дзень я чытаю навіны, але выбарачна. Для мяне важна разбірацца ў сучаснай павестцы і палітыцы. Быў перыяд, калі я рабіла антымедыя «Маланка» і даводзілася чытаць тону беларускіх рэгіянальных навін. Вядома, можна было наладзіць RSS, але шукаць навіны ўручную было для мяне асаблівым задавальненнем.

Цяпер я чытаю навіны і артыкулы толькі на тыя тэмы, якія мне цікавыя і актуальныя. Магу вельмі глыбока сысці. Напрыклад, нядаўна я прысвяціла паўдня інтэрнэт-расследаванню, як і чаму альтэрнатыўныя правыя групы апрапрыявалі жабяня Пепе. Наогул цікава, як культура мемасаў звязаная з правымі ідэямі.

Мне часта кажуць: «Даша, навошта ты забіваеш сабе галаву гэтым?» ці «Якога хрэна ты ведаеш пра тое?» А я па-іншаму не магу. Мне некамфортна, калі я не разумею нейкага гістарычнага бэкграўнду або геапалітычнага кантэксту падзеі.

 

 

 

 Што ўжо зробленае? 

 

Рубрыка «Працэс» у 34mag

34mag было першым медыя, для якога я пачала маляваць. Больш за ўсё ілюстрацый намалявала для рубрыкі «Працэс».

 

 

Batenka.ru

Шмат было намалявана і для Batenka.ru. Ілюстрацыяй ружовых чэлесаў і ФСБшнікаў я ганаруся дасюль.

 

 

Хабарстан

Праект пра тое, колькі сыходзіць грошай на прапаганду ў Казахстане. Задачай было абгарнуць у дасяжную і класную візуальную форму шмат статыстычных звестак і звярнуцца да маладых падаткаплатнікаў. Атрымалася рэзанансна. Пра кампанію пісалі казахскія медыя, у тым ліку Esquire.

 

 

Уят Емес

Зусім паралельная гісторыя, але таксама з Казахстанам. На казахскай няма кантэнту пра палавое выхаванне падлеткаў. Таму з'явіўся такі сайт.

 

 

Прома івэнтаў MAKEOUT

Візуал для івэнту пра мову варожасці «Не чую, не бачу, не гавару».

 

 

Постары для 34 Media Days

Серыя постараў для 34Media Days, дзе абмяркоўваліся тэмы ад экалогіі і гендару да краўдфандынгу і права на горад. Простыя калажы з фотак «Яндэкс.Панарамы».

 

 

Анімацыйны ролік «22 спробы»

Анімацыйны фільм пра ўцекачоў з Паўночнага Каўказа для праваабарончай арганізацыі Human Constanta.

 

 

Адкуль бяруцца замовы?

– Заказчыкі самі прыходзяць да мяне. Мабыць, у мяне ўжо існуе нейкая рэпутацыя ілюстратаркі, якая працуе з сацыяльнымі тэмамі. Таму няма такіх, хто прыходзіць па брэндынг для пыласосаў. Заўсёды працуе наўпроставы зварот і кумаўство, часам – Facebook.

 

 

Дзе сябе паказаць?

– На Behance, у Instagram, Dribble ці ўсё разам. Але мець свой сайт – гэта топ. На сайце можна вытвараць што захочаш: гэта твая тэрыторыя. Дасылаеш звычайнае CV cа спасылкай на сайт, і ўсё – поспех!

 

 

Пра магістратуру

– Сёлета я паступіла ў магістратуру ў Брэмене на праграму Digital Media. Гэта праграма на стыку дызайна, тэхналогіі і філасофіі сучасных медыя. Выкладаюць адразу ў двух універсітэтах: ва ўніверсітэце мастацтваў і ва ўніверсітэце навук. Прафесары нам адразу так і сказалі: «Мы паняцця не маем, як гэта будзе працаваць, так што разабрацца – гэта і вашая задача таксама».

 

 

Пра тэлеграм-канал «Не дзякуй»

– Летась у снежні я завяла тэлеграм-канал «Не дзякуй». Многія задавалі мне пытанні аб праграмах, на якія я перыядычна езджу. Гатовага адказу ў мяне не было, апроч «Эээ... ну, бяры і падавайся, чо ты ў мяне пытаешся?». Таму я завяла канал, куды кідаю спасылкі на ўсялякія магчымасці адарваць сраку ад канапы. І там ужо паўтары тысячы падпісчыкаў!

 

 

Пра (мікра)выгаранні

– Сярод актывістаў цяпер шмат кажуць пра выгаранне. Паколькі ў мяне не атрымліваецца канцэнтравацца на чымсьці адным, то са мной адбываюцца, хутчэй, мікравыгаранні. Як спраўляюся? Перастала ўзрушваць адно — уключаюся ў іншае.

Напрыклад, год таму мне больш не хацелася займацца ілюстрацыяй і візуалам у прынцыпе, але потым я выветрылася ў журналістыцы і правах чалавека ды з новымі сіламі зноў уцягнулася. Думаю, наўрад ці я калі-небудзь вярнуся ў рэкламу — вось там выгаранне дашчэнту.

Нядаўна адбылося мікравыгаранне з фемінітывамі. Раней я абавязкова распавядала ўсім, што да чаго. Цяпер не хочацца марнаваць на гэта час, але толькі да таго моманту, пакуль мне не пачынаюць указваць, што і як я сама павінна выкарыстоўваць. Тады я магу раз'юшыцца як мае быць.

 

 

Што паглядзець і пачытаць?

– Магу рэкамендаваць тое, што бударажыць мяне цяпер. І гэта не мастацкая літаратура (Дастаеўскі не ў лік). Апошнія два месяцы я глыбока вывучаю японскае поўнаметражнае анімэ і кінематограф 80–90-х. Напрыклад, анімэ-фільмы «Магіла светлячкоў» і «Прынцэса Мананакэ» могуць навесці вас на правільныя думкі пра гэты свет.

Паглядзіце серыю лекцый «Мы заўсёды былі постчалавецтвам». Гэта лекцыі пра радыкальныя зрухі ў філасофіі дызайну, адпраўной кропкай якога сталі наступствы 21-га стагоддзя. Калі пашанцуе знайсці, то пачытайце кнігу аб сувязі чалавека і дызайну, пра якую кажуць у лекцыі «Are We Human?» Беатрыс Каломіна і Марка Уіглі. Я ў працэсе чытання, але мне ўсё падабаецца.

 

 

Некалькі парад ад Дашы Сазановіч:

  Калі ты ілюстратар(-ка), сядзі і працуй. Муза – гэта для мастакоў.

  Рэагуй на падзеі, якія адбываюцца вакол цябе.

  Эксперыментуй: лінейная графіка, лінагравюра, 3D, вектар ці комікс.

  Назапашвай візуальны досвед. Глядзі іншых. Крадзі з анімэ.

  Не абломвайся працаваць бясплатна на ўзаемавыгадных умовах.

  Не саромейся павышаць ганарар.

  Вучы англійскую. Англійская – гэта доступ да ўсяго кантэнту на планеце.

 

 

Фота: Вiялета Саўчыц, Юля Цвяткова

КАМЕНТАРЫ (0)

КАМЕНТАВАЦЬ