34 Music Sessions: як гэта было?

У гэтым сезоне летняя музычная гісторыя ад 34mag працягнулася вялікім серыялам 34 Music Sessions. Мы вырашылі паказаць табе трохі бэкстэйджу (бо часам гэта самае цікавае) і ўзгадаць, як усё адбывалася.

 

 

 

Кася Сырамалот,

рэжысёрка 34 Music Sessions:

 

– У гэтым сезоне мы паставілі сабе задачу сумясціць актуальную беларускую музыку, якую мы лічым значнай і вартай, з атмасферай менскага лета 2017-га. Але здымкі музыкаў без публікі былі б не такімі жывымі, таму мы былі вельмі рады магчымасці запрашаць сяброў і проста мінакоў далучацца да аўдыторыі падчас запісу і здымак.

Я перагледзела мноства музычных відэа – і асноўным натхненнем сталі запісы з 1960-х і 1990-х – тых часоў, калі аўтэнтычнасць і атмасфернасць, можна сказаць «кіношнасць» панавалі і задавалі тон. У выніку мы вывелі для сябе формулу.

Па-першае, натуральная «трасучка» камеры і адчуванне, нібы ты сам глядзіш на ўсё вачыма аператара.

Па-другое, паказваць тое, што звычайна спрабуюць схаваць і што застаецца за кадрам, але так дадае жывасці і атмасферы, – усе правады і абсталяванне, часам спіны аператараў, планы з-за спінаў гледачоў і г.д.

«Я перагледзела мноства музычных відэа – і асноўным натхненнем сталі запісы з 1960-х і 1990-х»

Па-трэцяе, мне даўно хацелася здзейсніць такі эксперымент з доўгімі планамі, калі мантаж адбываецца непасрэдна на пляцоўцы і ў галаве аператара, з мінімумам «катаў» пасля. Гэта патрабуе любові аператараў да музыкі, вялікага майстэрства і адчування моманту. І вельмі прыемна, што мара здзейснілася – з дапамогай хлопцаў з Nota Kitchen (Лёша WarGun, табе персанальная падзяка) у нас атрымалася цалкам адмовіцца ад традыцыйнай для запісу ўсіх музычных сэшнс статычнай камеры і сканцэнтравацца на атмасферы.

Так, мы часта чулі каментары пра тое, што «так звычайна не робіцца», але ж на тое мы і 34, а не тэлебачанне, каб спрабаваць зрабіць немагчымае, і, нечакана для нас, з кожным выпускам стала атрымлівацца ўсё лепей. Для атмасфернасці і адчування жывога канцэрту ў нас былі гледачы, але галоўным быў усё ж такі відэапрадукт, таму для нас істотна было рабіць ролікі такімі, каб, гледзячы іх, стваралася ўражанне, што ты сам знаходзішся на месцы здымкаў побач з музыкамі, а яны спяваюць адмыслова для цябе. Менавіта таму прысутнічае пэўная сюжэтнасць і сцэнарнасць, наўпроставая праца на камеру і мантаж з некалькіх дубляў.

Наконт выбару музыкаў – мы сутыкнуліся з тым, што ў Беларусі вельмі мала камерцыйнай музыкі, затое можна дакладна вызначыць дзве плыні. Першая – музыка аўтэнтычная і часам такая, якую немагчыма ўпісаць у межы стыляў. А таксама, на жаль, у нас пакуль што вельмі шмат другаснай музыкі, якая вельмі спрабуе быць кімсьці ці чымсьці, толькі не сабой.

Мы стараліся выбіраць музыку аўтэнтычную, каб пэўным чынам натхніць пачаткоўцаў і зрабіць злепак з таго добрага, што ёсць у нас на дадзены момант. Таму побач з карыфеямі – «ЛСП», «Касіяпеяй», Сяргеем Міхалком і «Дай Дарогу!» – у нас з’явіліся Аня Жданава, Taran Trio, Intelligency, By Soulfam, Deech, а асабіста для мяне вішанькай на торце былі Wasp’n’Hornet – гурт, якога на дадзены момант не існуе, але для поўнай карціны ён быў проста неабходны, і, на шчасце, нам удалося ўгаварыць музыкаў сабрацца, каб запісаць магію. Вядома, у 10 серый усіх не змесціш, але ў нас ёсць ідэі для наступных сезонаў, а ў многіх артыстаў, спадзяюся, ёсць час знайсці сваё гучанне.

 

 

 

 

Антон Кашлікаў,

прадзюсар 34 Music Sessions:

 

– Для мяне 34 Music Sessions апынуўся адным з самых вялікіх, складаных і цікавых праектаў, якія мы рабілі. Нядаўна я падлічыў, што непасрэдна над арганізацыяй здымак і прадакшнам працавала больш за 40 чалавек – і гэта я, вядома, не лічу музыкаў і гледачоў.

Фактычна ўсё лета складалася з ліставання і тэлефонных размоў – з артыстамі, пляцоўкамі, гукавікамі, менеджарамі артыстаў, менеджарамі гукавікоў, зноў з артыстамі і пляцоўкамі. З тымі ж «ЛСП» ці Brutto, напрыклад, мы пачалі размову пра ўдзел у праекце яшчэ ў мінулым годзе.

Мне здаецца, правільна ўспрымаць 34 Music Sessions як сапраўдны серыял, які складаецца з эпізодаў, мае сваю логіку развіцця, герояў першага і другога плану, чырвоныя нітачкі, якія звязваюць усё шоу ў адзінае цэлае. Ёсць фішачкі, якія зможа разглядзець толькі ўважлівы глядач.

Яшчэ гэта, канечне, гісторыя пра ўзаемадзеянне з горадам і нават трошкі пра інтэрвенцыю. Самая вясёлая здымка, як для мяне, – гэта «Касіяпея» на плошчы Свабоды. Самая рок-н-рольная – Wasp'n'Hornet & Groove Dealers на тэрасе «Хулігана». Самая кранальная – «ЛСП» у новым фармаце. Да таго ж гэта была адна з апошніх прац, калі не апошняя, Ромы Англічаніна, які зводзіў гук для трэка, што гучыць у відэа.

«З тымі ж “ЛСП” ці Brutto, напрыклад, мы пачалі размову пра ўдзел у праекце яшчэ ў мінулым годзе»

 

 

 

 

Аня Буглакова,

брэнд-менеджар Beefeater:

 

– Beefeater – гэта сучасны, крэатыўны і смелы брэнд, які пры гэтым з'яўляецца ўвасабленнем традыцый і гісторыі Лондана. Да таго ж гэта адзіны ў свеце джын, вытворчасць якога да гэтага часу знаходзіцца выключна і толькі ў Лондане – у горадзе, у якім брэнд і быў створаны.

Чаму Beefeater і 34 Music Sessions? Таму што гэта гісторыя пра родныя гарады, пра іх разнастайнасць і энергію, пра людзей і настроі, пра гарадскія гукі і вібрацыі. У ходзе праекта ствараліся маленькія эпіцэнтры жыцця Менска, а брэнд з'яўляўся іх часткай, частуючы гасцей кактэйлем Beefeater & Tonic – класічным напоем, каб не ўскладніць, а падкрэсліць навакольную атмасферу.

Для мяне гэты праект пра любоў да горада, калі ўсе складнікі зліваюцца ў адно цэлае і ты проста атрымліваеш асалоду ад таго, што адбываецца вакол, радуешся ўжо знаёмым месцам і выканаўцам і з задавальненнем адкрываеш для сябе новае.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Усе выпускі 34 Music Sessions:
 

 

 

 

 

 

 

Фота by Таня Капітонава, palasatka

Пять музыкальных причин ехать на Loftas Fest – 2019

Пять музыкальных причин ехать на Loftas Fest – 2019

Украинский рэп, британский панк, немецкая электроника – скорее хватай квиток.

Победил ФК «Макс Корж»

Победил ФК «Макс Корж»

Корж 1:0 стадион «Динамо».

Судьба Яскевич. Лера – про молодость, музыку и мечты

Судьба Яскевич. Лера – про молодость, музыку и мечты

«Не хочу, чтобы будущее меня подчиняло» – большое интервью с беларусской артисткой о музыке, амбициях и рекламе.

Что слушает Рома Бахолдин?

Что слушает Рома Бахолдин?

Украинская поп-музыка, беларусский реггетон и американский инди-рок: пробираемся в плейлист гитариста Groove Dealers.

Пять мыслей о фестивале Flow 2019

Пять мыслей о фестивале Flow 2019

Мы в очередной раз попали на главный финский фестиваль – объясняем, чем он так хорош.

Что слушает Маша Зиневич?

Что слушает Маша Зиневич?

Американская, шотландская и английская музыка из плейлиста фронтвумен Dlina Volny.

«СФЕРА»: танцы на крыше, танцы на корабле

«СФЕРА»: танцы на крыше, танцы на корабле

Две очень летние вечеринки. 

Тест: как ты разбираешься в новой беларусской музыке?

Тест: как ты разбираешься в новой беларусской музыке?

Любишь беларусскую музыку? Докажи.

Все, баста! Как прошел последний «Рок за Бобров» на «Боровой»?

Все, баста! Как прошел последний «Рок за Бобров» на «Боровой»?

Прошел главный фестиваль минского лета – мы там были и все зафиксировали.