Youth of the nation

Першая выстава, у якой я ўдзельнічала, называлася «Непаўторнае імгненне». Яна была на тэму кахання. Я думала: «Класна, зараз да 14 лютага зраблю». Я грунтоўна падышла да справы: сабрала фатаграфіі, раздрукавала іх у Менску, да кожнага сюжэта падабрала цытату з сэнсам. У мяне там былі і бамжы, і хлопец, які купаецца ў вадзе, любоўныя пары. А потым аказалася, што гэта была камерцыйная выстава вясельнай фатаграфіі.

У Менску першы раз я хацела выставіцца ў бары «Малако». Тусовачныя месцы як месцы для выстаў мяне прыцягваюць больш, чым галерэі. Тут і наведвальнасць больш, і ў цябе праз тое, што ты тусуешся ў бары доўга, ёсць час паглядзець, у якіх дэкарацыях ты знаходзішся.

Пераважна я фатаграфую моладзь. Дзе я тусуюся – адтуль у мяне і фатаграфіі. На выставе мне хацелася паказаць тых, каго не прызнаюць у агульнай прасторы. Тусоўшчыкі – гэта не адкіды грамадства, гэта асобная культура, такая ж немалаважная частка горада.

Слова Youthed – назву выставы – складана перакласці на беларускую. Ё*нутыя, абмоладзеныя, маладнутыя. Гэты стан неверагодна каштоўны, і трэба захоўваць яго як мага даўжэй.

Мне часта кажуць, што я фатаграфую сваіх сяброў... Але людзі таксама становяцца маімі сябрамі, калі я іх фатаграфую.

У мяне ёсць адчуванне, што многія прыходзяць на тусоўкі фатаграфавацца. Яны апранаюцца, яны заўсёды рады цябе бачыць, таму што ты з фотаапаратам.

На фотках адныя мужчыны. Дзяўчатак у мяне не атрымліваецца здымаць так добра. Эстэтычнае задавальненне і адчуванне аргазму я атрымліваю толькі, калі фатаграфую хлопцаў. Магчыма, гэта звязана з маёй сэксуальнай арыентацыяй.

Фатографам-пачаткоўцам я параіла б не посціць лайно. Калі ты сумняешся ў тым, што гэтая фатаграфія – адлюстраванне цябе, а не жаданне адпавядаць патрабаванням аўдыторыі і сабраць мяшок лайкаў, бяры зваротны квіток. Фатаграфія, у маім разуменні, не пра гэта.

Калі ты сочыш за ўсімі трэндамі і модай, ёсць шанец не выкінуць гэта з галавы і паўтарыць. Таму я амаль ні з кім з фатографаў не спаборнічаю, акрамя сябе.

Мне падавалася, што ў «Хулігане» выставіцца цяжка. Насамрэч рабяты адкрытыя цалкам. Трэба проста звярнуцца да гэтага хлопца, які паказвае факі.

На выставу я выдаткавала $ 100.