Пра тое, хто такія «Грибы» і чым яны цікавыя, можна прачытаць у гэтым даволі дакладным і грунтоўным выказванні рэдактара «Медузы» Аляксандра Гарбачова. Але, зыходзячы з солд-аўту і доўгіх марозных чэргаў у клуб, штосьці яшчэ тлумачыць менскай публіцы не патрэбна.
Калі б не месца, дзе праходзіў выступ (сумнеўны Dozari), канц можна было б назваць і паспяховым: нягледзячы на пакуль невялікі досвед жывых сумесных выступаў, удзельнікі праекту выглядалі на сцэне даволі арганічна, энергічна і бойка.
У адрозненне ад папярэдніх шоу ва Украіне і Расіі, у Менску «Грибы» абышліся без бі-бояў ды гарачых тверкерш – быццам бы адразу падзялілі свой невялічкі тур на галоўныя і прахадныя канцы. Зыходзячы з гэтага, у нас быў прахадны.
Праз асаблівасці пляцоўкі, якая зусім не падыходзіць да маштабных жывых выступаў, у поўнай меры пакаштаваць «Грибы» здолелі толькі тыя, хто прыйшлі загадзя і акупавалі першыя шэрагі. Калі ж адкінуць убок пэўны дыскамфорт, здаецца, выступ «Грибов» можна аднесці да галоўных менскіх прывозаў года – тым больш калі прапанаваць рабіць выбар не гуртку экспертаў, а шырокім масам жыхароў «Укантача».















Заглянулі на Minsk Craft Beer Fest, у псіхлячэбніцу «На Пляже» і на Smiloween у «Верх» і зафіксавалі, як рыхтаваўся горад да свята погані.
На хвалях нашага «радыё настальжы» – рэпартаж-калаж з канцэрта аркестра «Ляпіс-98»
Пасля Магілёва і Кіева афіцыйная прэзентацыя другой часткі кнігі «Рома едзе» адбылася ў Менску.
Пачуццёвая музыка для прыгожай вясны.
Знаёмімся з электроншчыкам-фрэшмэнам.
Размова праз лісце, расліны і камяні.
КАМЕНТАРЫ (3)
два прытопа, тры прыхлопа. музончык для імбіцылаў, карацей.
Коммерческий коньюктурный проект с закосом под андер. Дядечки в смешных балаклавах и понамках осознанно пользуются той темой, которая закатит потребителю. С впечатлительных хомячках, дворовой гопоты и людей без вкуса просто состригут кеш.
повод сходить в дозари чтобы убедиться какое это днище.
а грибы пушка