Анастасія Рыдлеўская выпусціла трэк да кнігі
«Oj Da Nočy» – саўндтрэк да рамана Макара «Ніці», які выходзіць 18 кастрычніка.
У «Ніцях» сплятаецца фальклор і сучаснасць, будзённая злабадзённасць і магічны рэалізм, гарадскія абстракцыі і вясковая хтонь. Гэтыя перапляценні ў музычным медыуме адлюстроўвае і мацуе Анастасія Рыдлеўская. У лірычную аснову трэка пакладзены радок з кнігі: абрастаючы словамі ды рытмамі, ён перараджаецца ў шматкроць узмоцнены заклён.
– Мне напісала сяброўка Аліна Мазавец, менеджарка і рэжысёрка праекта выдання «Ніцей», – расказвае Рыдлеўская пра калабарацыю, – і прапанавала напісаць саўндтрэк да кнігі, якая, паводле яе апісання, ідэальна пасуе да маёй эстэтыкі, да таго, што я люблю: цёмнае, балотнае, паганскае. І я зразумела: гэта match made in heaven. У мінулым жыцці я філолаг, таму маю асаблівыя пачуцці да ўсяго, што звязана з літаратурай.
Мелодыя прыйшла ў галаву імгненна, як толькі я пагадзілася. Я ехала ў аўтобусе, і яна настолькі дакучліва пачала мяне пераследаваць, што я вырашыла запісаць яе на рэкордэр. Не тое каб я часта так раблю, але гэтым разам гэта спрацавала. Мог здарыцца фатальны факап, бо я яшчэ не бачыла тэксту замовы і не ведала, ці атрымаецца іх злучыць. Але ўсё сышлося ідэальна – мелодыя і словы ляглі адзін на аднаго, як быццам чакалі сустрэчы.
Песня атрымалася медытатыўнай, хаця я першапачаткова хацела зрабіць яе больш драйвовай. Усе гукі, якія я дадавала, аказаліся густымі, цёмнымі, балотнымі. Адзінае, чаго бракавала, – гэта паступовага нарастання, і тут вельмі дапамог Ілля Фамін, з якім мы разам працуем над прадакшнам. Ён узяў цалкам гатовую дэмку і дадаў тое, што я чула ўнутрана, але не ведала, як тэхнічна ўвасобіць, – ударныя барабаны. Яны завяршылі трэк, давёўшы яго да таго стану, калі мне самой хочацца пераслухоўваць песню зноў і зноў. А гэта ўжо дакладная прыкмета таго, што яна мне сапраўды падабаецца.
