Што казаў Лашак
- 30.03.2015
- 10332
Суботнім вечарам у немаленькім памяшканні Studio 67 сабраліся каля 300 чалавек. Пасля прагляду на вялікім экране выбраных серый змрочнага дакументальнага сіткома па матывах дысідэнцкага рамана Аляксандра Радзішчава паўтары гадзіны аўтар фільма адказваў на пытанні публікі. Як нарадзілася ідэя паўтарыць культавы трып з Пецярбурга ў Маскву? Чаму просты народ прывык верыць у цара? Што такое «асаблівы рускі шлях»? І ці патрэбна ўвогуле людзям журналістыка? На гэтыя і іншыя пытанні ты знойдзеш адказы ці намёкі ў відосе ніжэй.
У каментах пішы, якіх яшчэ цікавых творчых асоб ты хацеў бы пабачыць у Менску. Магчыма, твая ідэя стане нагодай для наступнай сустрэчы.
Чытаць яшчэ:
«Інтэракцыя»: праект на мільён
Як атрымаць мільёны еўра на сваю ініцыятыву і што прыводзіць да менеджарскага аргазму – унутраная кухня аднаго з буйнейшых некамерцыйных фондаў Беларусі.
У Менску ідзе выстава аналагавай фатаграфіі Віктара Бутры «Эфект назіральніка»
Жыццё ў Беларусі, Расіі і Латвіі за савецкім часам.
Рома ў Іране
Цэнзура оф-лайну, небяспечны трып у жаночую частку мячэці і сляды ад удараў бізуном на спіне.
На галоўнай:
Выходзіць альбом «біяіерогліфаў» Мілы Коткі «Verbum naturae»
Размова праз лісце, расліны і камяні.
Чаму людзі масава пераходзяць з ChatGPT на Claude?
І іншыя тэхнавіны ды карысныя інструменты.
«Нефільтраванае кіно» сёлета пройдзе ў чатырох сталіцах
Насычаная праграма, шырокі спектр эксперыментаў.
Illa Falažynski праспяваў санэт Шэкспіра ў перакладзе Дубоўкі
«Як цяжка падарожнічаць, калі не дакляруе радасці мне гэта».