8 ліпеня на хутары Шаблі прайшоў акустычны канцэрт Сяргея Міхалка. Тыя, хто трошкі знаёмыя з Міхалком асабіста, заўважылі, што ў гэты вечар артыст быў максімальна шчыры, прамы і даволі-такі жорсткі ў сваіх выказваннях. А назіральны глядач заўважыў не толькі ювелірную рэжысуру падзеі (дарэчы, з выдатным гукам і святлом), але і даволі тонкую і здзеклівую гульню з «шырокім колам прыхільнікаў і хэйтэраў».
Трошкі фантасмагарычны вечар пачаўся з піўка на фуд-корце і духавога аркестра. Міхалка на коніку прывезлі вясёлыя цыганкі, на сцэну выбягала дзяўчына з суседняй вёскі і дарыла артысту кветкі з уласнага агарода. Нарэшце беларусы зноў пачулі песню «Грай» у родных сценах (дакладней, у адсутнасці ўсялякіх сценаў). А Міхалок не ўтрымаўся ад таго, каб выказацца па шэрагу надзённых пытанняў і пытаннечкаў: у выніку адной з прамоваў нязломны і сур'ёзны блогер Антон Матолька выпадкова стаў калектыўным вобразам шумнага, крыўдлівага і бесталковага беларускага фэйсбука. У любым выпадку ўсё скончылася добра: святочным салютам – не горшым, чым на 3 ліпеня.
Каб ты зразумеў(-ла), што ўсё было прыгожа, а дзіўны фармат оўпэнэйр-кватэрніка атрымаўся, лаві фотарэпартаж ад Касі Сырамалот і памятай запавет старэйшых: годзе сэрца жалем рваці!


























































Адкрытая рэпетыцыя аўдыяпаэтычнага праекта Aortha & Goron – глядзі і слухай, як гучыць чалавечае цела.
Фотарэпорт з інклюзіўнай вечарынкі і рэцэпты лёгкіх закусак ад жыхароў псіханеўралагічных дамоў-інтэрнатаў.
Насычаная праграма, шырокі спектр эксперыментаў.
Суб’ектыўныя гісторыі з гаражоў і бібліятэкі.
«Як цяжка падарожнічаць, калі не дакляруе радасці мне гэта».
Пра новы альбом, дзень сурка і неабходнасць самаіроніі.
Як не весціся на маркеталагічныя хітрыкі?
КАМЕНТАРЫ (1)
Михуйлок типа барын? з цыганами вышел?