Гід па стылі: K-pop

К-pop-экспансія праходзіць па ўсіх франтах: карэйцы ўсталёўваюць сусветны рэкорд у галасаванні Billboard Music Awards, серыялы з карэйскімі поп-айдаламі трапляюць у топ-спісы на IMDb, кліпы K-pop-гуртоў збіраюць мільёны праглядаў, а самі музыкі становяцца аб'ектамі апантанага пакланення. Сумесна з «MTC Music» расказваем, хто такія айдалы, хто даў пачатак культавай карэйскай хвалі і чаму K-pop – гэта крута.

 

Даведка

 

Халю, або карэйская хваля, – гэта гісторыя пра тое, як сучасная культура Паўднёвай Карэі стала настолькі магутнай, што разляцелася па ўсім свеце: захапіла Netflix, падмяла пад сябе касметычны рынак, стала дыктаваць модныя трэнды і спарадзіла K-pop – музычны жанр, які ператварыўся ў маштабную субкультуру.

K-pop стаў глабальным феноменам дзякуючы спалучэнню ўчэпістых мелодый, сінхроннай харэаграфіі і полчышчам прывабных паўднёвакарэйскіх выканаўцаў, якія праводзяць гады ў мардоўных трэніроўках і адточваюць свае вакальныя і харэаграфічныя навыкі да ідэалу.

Сем гадоў таму K-pop пакінуў усходнеазіяцкі рэгіён і выйшаў у вялікі свет: з 2009-га паўднёвакарэйскія артысты траплялі ў спісы Billboard Hot 100 па меншай меры восем разоў, перадзамовы альбомаў айдалаў вылічваюцца мільёнамі, а экспарт K-pop-музыкі прыносіць Карэі да 5 мільярдаў даляраў на год.

 

 

З чаго ўсё пачалося?

 

Да 1988 года ў Паўднёвай Карэі было ўсяго дзве сеткі вяшчання, якія ў значнай ступені кантралявалі ўсё, што слухалі жыхары краіны. Да прыкладу, хэві-металу, папулярнага ў Карэі ў тыя гады, уваход на тэрыторыю дзяржаўных СМІ быў забаронены. Незалежнай музычнай індустрыі ў Паўднёвай Карэі не існавала – уся новая музыка прэзентавалася ў межах тэлевізійных «шоу талентаў», а радыё было толькі дапаможнай платформай для артыстаў, якія мелі поспех на тэлевізіі.

Да лібералізацыі СМІ ў канцы 80-х з паўднёвакарэйскіх прыёмнікаў гучалі альбо лірычныя балады, альбо музыка ў стылі «трот» – першабытная форма карэйскага попу. Аднак пасля 1988 года (з пачаткам Шостай рэспублікі) вяшчанне краіны вырашылася на эвалюцыю, і паўднёвакарэйцы сталі рэгулярна падвяргацца ўздзеянню замежнай музыкі.

З 1992 года нацыянальныя тэлевізійныя сеткі праніклі ў 99% паўднёвакарэйскіх дамоў, і самыя вялікія рэйтынгі атрымалі менавіта разнастайныя «шоу талентаў», якія дэманстравалі гледачу музыку артыстаў-пачаткоўцаў. Гэтыя тэлевізійныя шоу сыгралі вырашальную ролю ў папулярызацыі паўднёвакарэйскіх музычных гуртоў – яны і дагэтуль маюць моцны культурны ўплыў і застаюцца адным з самых значных фактараў поспеху паўднёвакарэйскага гурта.

«Экспарт K-pop-музыкі прыносіць Карэі да 5 мільярдаў даляраў на год»

Тут неабходна зрабіць рэмарку і ўспомніць пра злашчасны хэві-метал, які ўсё ніяк не хацелі браць у сетку вяшчання. Гэты факт разумеў і Чон Хён Чхоль, басіст першага паўднёвакарэйскага хэві-метал-гурта Sinawe, які вырашыў адмовіцца ад рок-канонаў і з галавой сысці ў поп-музыку. Ён наняў танцораў Лі Чжу Но і Ян Хён Соку, заснаваў гурт Seo Taiji and Boys і 11 красавіка 1992 года адправіўся на «шоу талентаў» на мясцовым MBC, каб прадставіць там трэк «I Know». За свой выступ хлопцы атрымалі самыя нізкія адзнакі, аднак іх песня заставалася на вяршынях чартаў на працягу 17 тыдняў. Гэта не толькі рэкорд для мясцовага тэлебачання, але і першы прыклад зліцця амерыканскай поп-музыкі з паўднёвакарэйскай культурай. Seo Taiji and Boys сталі наватарамі, кідаючы выклік музычным нормам: яны спявалі пра падлеткавую тугу, сацыяльны ціск і знясільвальную сістэму адукацыі і настойвалі на стварэнні ўмоў для незалежнай вытворчасці і распаўсюджвання музыкі.

У 1996 годзе Seo Taiji and Boys абвясцілі аб спыненні існавання, аднак за чатыры гады сваёй дзейнасці паспелі змяніць музычны ландшафт Паўднёвай Карэі: гурт не толькі праклаў шлях для эксперыментальных музыкаў, але і стварыў глебу для з’яўлення новай студыйнай сістэмы.

 

 

Тры пакаленні K-pop-айдалаў

 

У 1995-98 гадах у Паўднёвай Карэі паўсталі тры музычныя студыі – SM Entertainment, JYP Entertainment і YG Entertainment, якія сталі самымі буйнымі агенцтвамі ў краіне і пачалі культываваць гурты айдалаў – калектывы музыкаў са станоўчым публічным абліччам, якіх любяць мільёны прыхільнікаў.

Першы гурт айдалаў у Паўднёвай Карэі з'явіўся на сцэне ў 1996 годзе, калі заснавальнік SM Entertainment Лі Суман стварыў калектыў пад назвай H.O.T. – пяцёрку спевакоў і танцораў, якія спалучаюць спевы і чытанне рэпу з сінхроннай харэаграфіяй. Эксперымент з H.O.T. аказаўся больш чым паспяховым: паўднёвакарэйскія падлеткі, якія да гэтага пра падобныя замежныя бэнды маглі чуць толькі па ТБ, літаральна з’ехалі з глузду. І не яны адны – мноства іншых кампаній схапіліся за гэтую ідэю: такія гурты, як Sechs Kies, NRG, Jinusean, 1TYM, Shinhwa, G.O.D, Baby VOX, SES і Fin.K.L, працягнулі ініцыятыву H.O.T.

Гэта быў прарыў. З'явіліся афіцыйныя фан-клубы, якія вылічаліся сотнямі тысяч удзельнікаў, а даходы ад продажаў дыскаў, білетаў і фан-атрыбутыкі – мільёнамі вон. Так нарадзілася першае пакаленне K-pop.

Стыль першага пакалення айдалаў быў падобны да мэйнстрымавай версіі амерыканскага хіп-хопа 90-х, які складаўся з немудрагелістых матываў і простай харэаграфіі. Таленавітыя вакалісты былі рэдкасцю, але ў іх і не было асаблівай патрэбы – уменне чытаць рэп было куды больш каштоўным. Менавіта таму выканаўцы выглядалі як жыхары амерыканскіх гета-кварталаў таго часу, толькі з куды больш дзіўнымі фрызурамі.

«Апранацца, стрыгчыся і паводзіць сябе як удзельнік K-pop-гурта стала нормай»

Айдалы сталі заканадаўцамі падлеткавай моды і ўзорамі для пераймання. Апранацца, стрыгчыся і паводзіць сябе як удзельнік K-pop-гурта стала нормай і чакана прывяло да фанацкіх разладаў. Тады і выявіўся цёмны бок K-pop-хвалі: войны паміж фан-клубамі і сасэн-фанаты сталі яе неад'емнай рысай.

З 2000-га па 2002-гі распаліся чатыры самыя папулярныя групы Паўднёвай Карэі – Sechs Kies, H.O.T., SES і Fin.K.L. Гэта падкасіла фанатаў, аднак ужо ў 2003 годзе дэбютавалі TVXQ! і халю аднавілася з новай сілай.

Другая хваля накрыла Паўднёвую Карэю з галавой – TVXQ! дасягнулі першага месца ў карэйскіх музычных чартах усяго праз тры месяцы пасля свайго дэбюту. Іх фан-клуб «Касіяпея» трапіў у Кнігу рэкордаў Гінеса як самы вялікі ў свеце – у той час ён налічваў больш 920 тысяч удзельнікаў, уключаючы сасэн-фанатаў. Менавіта на TVXQ! абрынуўся велізарны паток прыхільнікаў-вар'ятаў: фанаты пранікалі ў дамы музыкаў, ладзілі за імі сталкінг, спрабавалі атруціць клеем і адпраўлялі любоўныя лісты, напісаныя крывёю (у нашы дні, дарэчы, асаблівых зменаў не назіраецца: напрыклад, фанаты ўсё гэтак жа пільна сочаць за тым, якія кнігі чытаюць іх куміры). Вар'яцтва, якое ахапіла краіну, падагрэлі яркія дэбюты Girls' Generation, Wonder Girls, Super Junior і Big Bang – яны адкрылі браму ў музычны рынак Японіі. Адначасова K-pop распачаў спробы вырвацца за межы Азіі, прасоўваючы сябе на тэрыторыі ЗША.

 

 

Колькасць новых выканаўцаў узрастала ў геаметрычнай прагрэсіі, але разам з гэтым айдалаў пачалі моцна крытыкаваць за недахопы: быць проста прыгожым і таленавітым стала ўжо недастаткова, трэба было быць лепшым ва ўсім. Ідэальная харэаграфія, моцныя вакалісты, харызматычныя MC, прапрацаваныя тэксты і бездакорная знешнасць – вось абноўлены рэцэпт паспяховай групы. І ён дзейнічаў да таго часу, пакуль паўднёвакарэйскі музычны рынак не перапоўніўся – публіка стамілася ад аднатыпных айдалаў.

Сітуацыя змянілася, калі ў мешаніне безаблічных праектаў аб'явіліся EXO – паўднёвакарэйска-кітайскі бойз-бэнд, заснаваны кампаніяй SM Entertainment. Менавіта EXO звязваюць з пачаткам трэцяга пакалення K-pop-музыкі. Калектыў дэбютаваў у 2012 годзе ў складзе 12 чалавек, падзеленых на дзве саб-групы: EXO-K і EXO-M, якія выпускаюць музыку на карэйскай і кітайскай мовах. Продажы першага альбома «XOXO» склалі больш за мільён копій, што стала самым паспяховым паказальнікам сярод карэйскіх артыстаў за апошнія 12 гадоў. Іх таксама ахрысцілі «самым вялікім бойз-бэндам у свеце», а карэйскі часопіс Forbes абвясціў EXO «самымі ўплывовымі артыстамі Паўднёвай Карэі». І хоць на гурт абрынуўся шквал крытыкі за «незаслужаную славу», квіткі на іх канцэрты ўсё роўна раскупляліся за лічаныя хвіліны.

Халю №3 зрабіла K-pop больш шматгранным: музыка гуртоў стала мнагамернай, тэксты эвалюцыянавалі з бойкіх частушак у лаканічныя гісторыі, а самі айдалы перасталі нагадваць бяздушныя манекены – у іх з'явіліся ролі, якія адлюстроўваюць іх ідэнтычнасць. Такія гурты, як EXO, BTS, TWICE, Got7, Mamamoo, EXID, Red Velvet і яшчэ добры дзясятак калектываў, становяцца новай вяхой у K-pop: продажы іх альбомаў дасягаюць новых рэкордаў, яны выконваюць гімн на закрыцці Алімпійскіх гульняў, узначальваюць чарты Billboard 200 і збіраюць сямідзесяцітысячныя стадыёны – нядрэнны вынік для жанру, чые папярэднікі атрымалі самыя нізкія балы на «шоу талентаў».

 

 

Як трапляюць у айдалы?

 

Рэкруты з музычных агенцтваў знаходзяцца ў бесперапынным пошуку таленавітых дзяцей і падлеткаў. Тыя, каму пашанцавала, становяцца так званымі «трэйні» – у агенцтвах іх вучаць развіваць таленты, падрыхтоўваюць фізічна і маральна да дэбюту як айдалаў. Трэйні наведваюць спецыяльныя школы, дзе праходзяць адмысловыя заняткі па спевах і танцах, праводзяць гадзіны на штодзённых рэпетыцыях і ўдзельнічаюць у музычных шоу па выходных, а таксама ўдзельнічаюць у спецыяльных групавых выступах. Дзякуючы гэтым выступам трэйні могуць атрымаць прыхільнікаў да «афіцыйнага» дэбюту. Калі ж трэйні становяцца дастаткова дарослымі для «трансфармацыі» ў айдалаў, студыі адбіраюць пэўны адсотак шчасліўчыкаў, годных несці сцяг K-pop.

Студыі ствараюць для наваспечаных ідалаў поп-песні, вызначаюць іх ролі ў гурце, прасоўваюць з дапамогай ТБ-шоу і адпраўляюць у туры, каб вызначыць, які фідбэк атрымае свежанькая каманда.

«З выканаўцамі заключаюць доўгатэрміновыя кантракты, на працягу дзеяння якіх музыка павінен прытрымлівацца іміджу, распрацаванага студыяй»

Хоць паўднёвакарэйскія музычныя студыі нясуць прамую адказнасць за фарміраванне глабальнага іміджу K-pop, гэтая індустрыя вядомая як вельмі суворая: часта з выканаўцамі заключаюць доўгатэрміновыя кантракты, на працягу дзеяння якіх музыка павінен прытрымлівацца іміджу, распрацаванага студыяй. То-бок калі ў кантракце артысту адведзена роля хулігана/плаксы/рамантыка (патрэбнае падкрэсліць), музыка абавязаны прытрымлівацца свайго амплуа на працягу шматгадовага супрацоўніцтва са студыяй.

Нягледзячы на тое, што ўмовы працы членаў K-pop-клана не з'яўляюцца сакрэтам, роля K-pop-зоркі прыцягвае тысячы паўднёвакарэйскіх падлеткаў – гэтая «вакансія» настолькі прывабная, што экскурсіі школьнікаў у музычныя студыі становяцца часткай вучэбнай праграмы, а іх удзел у музычных тэлевізійных шоу – чымсьці звычайным і звыклым. З апошнім пунктам таксама не ўсё так проста: назіраючы за юнымі ўдзельнікамі «шоу талентаў», студыі знаходзяць патэнцыйных айдалаў. Таксама не варта забываць пра тое, што сталыя музыканты вяртаюцца на падобныя ТБ-шоу: перамога ў музычным штотыднёвым шоу застаецца адной з самых высокіх ушанаванняў, якую можа дасягнуць артыст або музычны гурт у паўднёвакарэйскай музычнай індустрыі.

 

 

K-pop і гендар

 

У K-pop маюцца як гёрлз-бэнды, так і бойз-бэнды. З міксаванымі праектамі крыху складаней: у большасці выпадкаў сумесныя гурты – гэта разавыя калабарацыі музыкаў, створаныя для запісу ўмоўнага сінгла. Самы вядомы сумесны гурт – дуэт Akdong Musician, які складаецца з музыкаў Лі Чан Хёка і Лі Су Хён, якія па сумяшчальніцтве з'яўляюцца братам і сястрой.

 

 

Тэматыка трэкаў

 

Хоць дзяржаўная цэнзура ў адносінах да паўднёвакарэйскай поп-музыкі з часам змякчылася, яна ўсё яшчэ існуе. Часам у творчасці музыкаў праскокваюць тэксты пра сур'ёзныя праблемы, але ў большасці сваёй K-pop-трэкі – гэта чароўныя і нявінныя песенькі з ліпкімі хукамі, прапушчаныя праз жорны цэнзуры і пазбаўленыя вострых вуглоў.

Удзельніцы гёрлз-бэндаў часцей за ўсё прысвячаюць трэкі сваім уласным адчуванням і перажыванням: да прыкладу, былая ўдзельніца Wonder Girls Лі Сонмі ў сваім свежым сінгле распавядае пра дзяўчыну, якая перажыла няўдалыя адносіны.

«K-pop перажыў тры хвалі, і нешта нам падказвае, што чацвёртая халю не за гарамі»

Палігон тэм, якія закранаюць бойз-бэнды, таксама канкрэтны: Big Bang разважаюць пра выродлівы бок папулярнасці, BTS спяваюць пра сацыяльны ціск у адносінах да падлеткаў.

 

Карэйская поп-музыка = K-pop?

 

Хоць у самой Карэі пад тэрмінам K-pop могуць разумецца любыя напрамкі карэйскай поп-музыкі, за межамі краіны пад гэтым тэгам маецца на ўвазе музыка, выкананая выключна паўднёвакарэйскімі айдаламі па стандартах бойз- або гёрлз-бэндаў. Гэта значыць, той жа Psy не трапляе ў K-pop-атрад, нават улічваючы той факт, што яго значнасць для паўднёвакарэйскай поп-культуры бясспрэчная.

 

 

Заключэнне

 

Сучасны K-pop – гэта бясшвовая, добра змазаная машына, якая лунае на падушцы з сусветнага поспеху і фанацкай любові. Калі ў 1992-м K-pop гучаў як сумесь Run-D.M.C. і загалоўнай тэмы Power Rangers, то сёння мы назіраем вымуштраваную, адпаліраваную да бляску поп-музыку, якая адказвае на любоў фанатаў катэгарычнай узаемнасцю. K-pop перажыў тры хвалі, і нешта нам падказвае, што чацвёртая халю не за гарамі: ужо цяпер на паўднёвакарэйскай поп-сцэне з'яўляюцца незалежныя музыкі і артысты, якія кіруюць K-pop на альтэрнатыўную музычную сцежку. Невядома, што нясе за сабой гэты няўмольны апдэйт, але відавочна адно – сумным ён дакладна не будзе.

 

Каго паслухаць з K-pop:

 

 BTS  – паўднёвакарэйскі бойз-бэнд, створаны ў 2013 годзе кампаніяй Big Hit Entertainment. У мінулым месяцы хлопцы выпусцілі свежую плытку – налятай, пакуль гарачае.

 EXO  – калектыў, чый дэбют звязваюць з пачаткам трэцяга пакалення K-pop-музыкі. EXO выпускаюць музыку на карэйскай i кітайскай мовах – можна абраць фармат па душы.

 TWICE  – паўднёвакарэйскі гёрлз-гурт, які дэбютаваў у 2015 годзе. У красавіку калектыў выпусціў свой пяты міні-альбом, нашпігаваны спасылкамі на масавую культуру, – зацані яго хоць бы для таго, каб быць у курсе сучасных тэндэнцый.

 Big Bang  – адны з галоўных хітмэйкераў Паўднёвай Карэі, чый сінгл «Flower Road» заняў першае месца ў 34 краінах на iTunes.

 2NE1  – гёрлз-бэнд, музыка якога схіляецца ў бок хіп-хопа. У 2016 годзе артысткі вырашылі расфармаваць сваё трыа і заняцца сольнымі кар'ерамі.

 Girls' Generation  – дзявочы гурт, заснаваны кампаніяй SM Entertainment у 2007 годзе. Міжнародная назва – Girls' Generation, фанаты таксама выкарыстоўваюць абрэвіятуру SNSD/SoShi і карэйскі варыянт So Nyeo Shi Dae. Большасць трэкаў SNSD прадстаўленыя ў «салодкім жанры» баблгам-поп.

 B.A.P  – першы мужчынскі гурт, створаны агенцтвам TS Entertainment. Іх назва – гэта акронім слоў Best Absolute Perfect, што паказвае іх рашучасць стаць лепшым і абсалютна ідэальным гуртом.

 Wonder Girls  – першы паўднёвакарэйскі гурт, які трапіў у чарт Billboard Hot 100.

 EXID  – калектыў, створаны кампаніяй Banana Culture Entertainment. Вядомы сваімі віруснымі кліпамі, паглядзі хоць бы гэты.

 SHINee  – паўднёвакарэйскі бойз-бэнд, які выконвае сучасны рытм-н-блюз. Гурт быў уключаны ў спіс «самых уплывовых карэйскіх знакамітасцяў» па версіі Forbes два разы – у 2014 і 2016 гадах.

 BTOB  – рэзідэнты Cube Entertainment, якія нясуць K-pop-сцяг з 2012 года. Калектыў можа пахваліцца сур’ёзнымі ўзнагародамі: за сінгл «Wow» гурт атрымаў прэмію Cyworld Digital Music Award у катэгорыі «Лепшы новы артыст месяца».

 VIXX  – бойз-бэнд, удзельнікі якога былі абраныя па выніках галасавання гледачоў у рэаліці-шоу MyDOL, арганізаванага CJ E&M Music Performance Division. Назву гурта таксама прыдумалі гледачы шоу.

 Pentagon  – гурт з інтрыгуючай назвай, які знаходзіцца пад крылом кампаніі Cube Entertainment. Таксама быў створаны з дапамогай ТБ-шоу.

 Block B  – хіп-хоп-калектыў, які можа пахваліцца ўзнагародай «2011 Hip Hop Playa Awards».

 AOA  – гёрлз-гурт, які складаецца з вакальнага бэнду AOA Black і танцавальнай групы AOA White. Дзяўчаты выпускаюць песні на дзвюх мовах – карэйскай i японскай.

 Crayon Pop  – паўднёвакарэйскі гёрлз-бэнд, які робіць стаўку на забойныя хукі, учэпістыя мелодыі і спалучэнне хіп-хопа з поп-музыкай. Паслухай іх трэк «Bar Bar Bar» – адразу зразумееш, чым яны бяруць.

 Ninety One  – казахстанскі бойз-бэнд, які дэбютаваў у верасні 2015 года на лэйбле JUZ Entertainment. Заснавальнікі музычнага жанру Q-pop.

 4Minute  – паўднёвакарэйскі гёрлз-гурт, які атрымаў на прэміі Billboard Japan Music Awards перамогу ў намінацыі «Лепшы новы карэйскі артыст».

 Mamamoo  – дзявочы калектыў, які змешвае ў сваёй творчасці хіп-хоп, джаз і R&B. У 2014 годзе былі прызнаныя адным з лепшых k-pop-дэбютаў таго года.

 Super Junior  – гурт, які дэбютаваў у складзе 12 чалавек. Калектыў выйграў 13 узнагарод Mnet Asian Music Awards і 16 узнагарод Golden Disk Awards.

 

 

Што паглядзець пра K-pop:

 

  Дакументалка Global Youth: Dreaming of K-pop

  Дакументалка «Big Bang Made» пра музычны тур гурта Big Bang, які стаў самым наведвальным турам K-pop-бэнда ў гісторыі.

  Перадача K-Pop: Korea's Secret Weapon? c ад BBC

  «Вялікая тэорыя пра BTS»

  South Korea: An inside look at the K-pop wave ад France 24

  Гісторыя казахскага бэнда Ninety One

 

 

 

Гэты матэрыял зроблены пры падтрымцы МТС.

«МТС Music» – зручны сервіс для праслухоўвання музыкі. Самае важнае, што табе трэба пра яго ведаць: больш за 40 млн. трэкаў, сістэма падказак і рэкамендацый, а таксама магчымасць стварэння ўласных плэйлістоў. Першыя 30 дзён паслугі – бясплатна, далей – 0,22 BYN на месяц. Інтэрнэт-трафік для прайгравання музыкі праз мабільны дадатак бясплатны!

 

   Зайдзі на сайт «МТС Music» ці спампуй дадатак у App Store і Google Play.

ЧУП «Лабс Паблисити Груп», УНП ‎191760213

Вiзуал: www.whatthekpop.com

КАМЕНТАРЫ (0)

Каментаваць


34 Mixes # 12: Zanuda

34 Mixes # 12: Zanuda

Салянка з музыкі розных краін, часоў і народаў – слухаем мікс ад Яўгена Загорскага.

Что смотреть на Beat Weekend 2018?

Что смотреть на Beat Weekend 2018?

Depeche Mode, M.I.A., Жан-Мишель Баския и другие.

 Как делать музыку: 10 советов от Вовы Потапенко по Ableton Live

Как делать музыку: 10 советов от Вовы Потапенко по Ableton Live

Пачка подсказок для начинающих музыкантов.

Чего ждать от Jager Music Awards в этом году?

Чего ждать от Jager Music Awards в этом году?

Объясняем, почему это круто и чем премия так хороша для молодых музыкантов.

Рейв под водонапорной башней: как это было?

Рейв под водонапорной башней: как это было?

Сходили на техно-фестиваль, где на пять танцующих было по фотографу(-ке).

Как сделать классный концерт: 15 подсказок от профи

Как сделать классный концерт: 15 подсказок от профи

Краткая инструкция по организации отменного гига.

15 мобильных приложений для создания музыки

15 мобильных приложений для создания музыки

Willkommen bei Drezden: новый сольный проект Сергея Михалка

Willkommen bei Drezden: новый сольный проект Сергея Михалка

Послушай дебютный альбом прямо сейчас на «Пяршаке»!

15 крутых документалок о музыке

15 крутых документалок о музыке

Собрали пачку добротных видеоисторий для меломанского вечера.