Глядзім на Flow

Уявіце сабе менскую Кастрычніцкую падчас фестывалю Vulica Brasil. Уявілі? А цяпер памножце на 10 колькасць людзей і дадайце Кендрыка Ламара ды Arctic Monkeys. Цяпер вы маеце хаця б прыблізнае ўяўленне, што такое Flow Festival.


Фестываль, які, у адрозненне ад шматлікіх еўрапейскіх фэстаў, сапраўды урбан. Вакол толькі будынкі старой электрастанцыі. 5 хвілін на метро ці 20 пешшу – да цэнтра Хельсінкі. З аднаго боку, значна ўтульней, чым фэсты на адкрытым полі кшталту Баравой. З іншага – у галаве паўдня круціцца адно пытанне: «Як?» Як умудрыліся змясціць такую колькасць людзей на гэтай тэрыторыі?

 

 

Тым не менш тры галоўныя і яшчэ россып дробных сцэн зусім не перашкаджаюць адна адной. Гук на пляцоўках выдатны, моцны, але ўсё дзіўным чынам не змешваецца ў какафонію. Ты спрабуеш лавіраваць сярод наведнікаў фестывалю, якія рухаюцца ў непрадказальных кірунках, час ад часу спыняючыся, бо вока трапляе то на стылёвыя светлавыя інсталяцыі, то на размаляваны скейт-парк, то на бургер суседа (выглядае так, што табе абавязкова патрэбна знайсці месца, дзе іх прадаюць!). Ідэнтыфікаваць, што ты знаходзішся менавіта ў самым модным месцы Хельсінкі, проста – ты бачыш, што абсалютна ўсе ходзяць з торбачкамі Marimekko і з заплечнікамі Kanken. Па іроніі лёсу, у цябе такі ж. Ты зліваешся з натоўпам. Тое ж самае робяць музыкі, якіх ты бачыш сярод наведнікаў. Вось саліст СБПЧ спакойна чакае Bonobo. Абмінаем, ідзем далей.

На галоўнай сцэне – бабуля Паці Сміт. На небе транслююць магічны скандынаўскі захад сонца ў ружовых тонах. Ты падымаешся на лесвіцу і... сківіца адвісае. Хочацца проста сесці на прыступкі, каб здалёк назіраць за тым, як Паці спрабуе крыху паходзіць на Боба Дылана, і піць піўко. Але ты ж таксама хочаш на Bonobo.

 

 

T

 

Калі ты не першы раз на фестывалі з вялікай колькасцю сцэн і артыстаў, ты ведаеш, што трэба загадзя складаць свой план і, каб пабачыць радзімкі на твары выканаўцы, пажадана прыходзіць за паўгадзіны да месца, нават калі ў цябе акрэдытацыя прэсы. Калі ты ў натоўпе – у скандынаўскіх краінах табе будзе паспакайней. Фіны, як і шведы (а таксама як і японцы!), не асабліва аматары «мяса» і танцаў, а таксама неверагодна цэняць персанальную прастору. Нават паблізу сцэны дастаткова камфортна і мала шанцаў, што табе выпадкова «прыляціць». Гэта насамрэч вялізны бонус фестывалю.

Flow пазіцыянуе сябе не толькі як музычны, але і гастранамічны фестываль. Лепшыя кропкі горада проста зачыняюцца (так-так, «мы на Flow» – абвестка на дзвярах большасці модных месцаў Хельсінкі) – і кідаюць усе высілкі на тое, каб гатаваць на фэсце. Чэргі вялізныя, але гэта вам не «Пясочніца» – тут усё на патоку і адладжана, таму сітуацый, што трэба чакаць ежу больш за 10 хвілін, проста няма. Фуд-корты (іх некалькі) – цуд як для вегетарыянцаў, так і для мясаедаў. А каб прасцей было арыентавацца – сэмплы порцый проста выстаўляюць на вітрыну. Такім чынам ты ведаеш, што атрымаеш. У дадатак – кава, крафтавае піва, кактэйлі – усё тое, што патрэбна для маленькага шчасця падчас таго, як назіраеш, як скача па сцэне чарговы фінскі рэпер.

Атмасфера з кожным днём накаляецца, людзей тым больш. Мабільны дадатак фестывалю сапраўды ратуе – спраўна нагадвае табе, што трэба бегчы на выступ The Shame праз паўгадзіны. І варта разок не праверыць нагадванне – і ты ледзь не прапускаеш выступ Sigrid.

 

 

Мноства выступаў і шоу – добрая школа, каб зразумець, хто ж ты гэткі. Вучышся рухацца ў натоўпе, вучышся слухаць сябе (якую смакату ты насамрэч хочаш пакаштаваць?), калі ты музыка – ловіш, як трэба сябе паводзіць на сцэне. Разняволенасць, канкурэнцыя і вопыт – кіты, на якіх стаяць майстэрства і любоў публікі. Недастаткова пісаць добрую музыку. Калі ты артыст і плануеш выступаць на фестывалі – без шоу, нават хаця б невялікага, табе не абысціся.

Калі цябе запрасілі на фестываль, рабі хоць што-небудзь: скачы па сцэне, паказвай смочкі, пераапранайся, мяняй інструменты, прыдумай вобраз. Горшае, што можна зрабіць, – выступаць на сцэне з кіслымі мінамі і амаль не рухаючыся з месца, як гэта рабілі Grizzly Bear.

Адваротны прыклад – ідэальныя па ўсіх магчымых параметрах на момант сучаснасці выступы Arctic Monkeys (калі ты музыка – раім з нататнікам глядзець іх лайвы). Калі ты малады музыка, трэба рабіць яшчэ болей – тут у дапамогу ўсе свежыя выпускнікі брытанскай сцэны. У выпадку Flow – The Shame. Дзяўчынкам – браць прыклад з пазітыўнай Sigrid, а лепей – з халоднай каралевы St.Vincent.

 

T

 

А пасля – пасля проста ісці глядзець і танчыць пад Кендрыка Ламара, нягледзячы на лёгкі дождж. І не здымаць фота, не запісваць відэа, як просяць арганізатары. Таму што bitch don't kill my vibe.

The Flow Festival 2018 у чарговы раз паказаў моц лепшага скандынаўскага фэсту, на якім варта пабываць хаця б для таго, каб пабачыць, што магло б быць, калі б у FSP адраслі яйцы. Як бонус – патрапіць яшчэ і на Tallinn Music Week – месца, дзе Flow паказвае сваіх пачаткоўцаў і адкуль стартуюць маладыя музыкі ў далейшае плаванне.

 

 Photos by palasatka

 

Что слушает Deech?

Что слушает Deech?

Электроника, электроника и еще раз электроника: слушаем любимые треки Deech.

Вечеринкам Locals – год. Как прошел их день рождения?

Вечеринкам Locals – год. Как прошел их день рождения?

Как разогнать свои вечеринки с нуля до сотен человек за один год.

10 неочевидных фестивалей на лето

10 неочевидных фестивалей на лето

Все еще не знаешь, куда рвануть летом? Лови полезный гайд от музыканта Олега Гаруса.

Dee Tree выпустили альбом «All is 111» и рассказали нам о нем

Dee Tree выпустили альбом «All is 111» и рассказали нам о нем

Минская соул-группа – о своем дебютном альбоме и работе с «Мастерской».

Одно «Сияние», много безделья – минский Hide знает веселье

Одно «Сияние», много безделья – минский Hide знает веселье

«Сияние» вновь накрыло Октябрьскую.

Это «Дур». Как в Бельгии собрали главный рэп-лайнап лета

Это «Дур». Как в Бельгии собрали главный рэп-лайнап лета

Все еще не знаешь, куда поехать летом? Подобрали лучший вариант для фанатов хип-хопа.

Музыка, лето и кайф на Свободы. Старцев – про площадку «Меломаны»

Музыка, лето и кайф на Свободы. Старцев – про площадку «Меломаны»

Переживаешь, что тебе некуда будет ходить летом? У нас хорошая новость.

«Бакич соу хат, о май гад». Репорт с сольника Бакея

«Бакич соу хат, о май гад». Репорт с сольника Бакея

В этом году лето в Минске началось 31 мая.

14 лучших треков мая

14 лучших треков мая

Главные майские песни в одном материале.