DOWNLOAD the latest issue
Не айс хоккей
Если завтра война
Мерцвякі на полі
Сдохни, лебедь
Game offer
Настаўніца мая
Аргентынцы штораз з гонарам б'юць сябе кулаком у грудзі, узгадваючы Мальвінскія астравы. Плакаты «Malvinas son Argentinas» (што значыць – Мальвіны належаць Аргентыне), развешаныя ўздоўж кожнай трасы і ледзь не на кожным плоце. Аргентынцы ганарацца гэтай, як яны лічаць, сваёй тэрыторыяй – двума невялікімі астравамі прыкладна за паўтысячы кіламетраў ад берага. І вельмі хутка ўскіпаюць, калі гаворка заходзіць пра брытанцаў.
Спачатку мы выходзілі тысячамі на вуліцы, трымаючы ў руках расцяжкі і выкрыкваючы лозунгі. Потым мы ставілі намёты ў цэнтры Менска. Затым нас забіралі за публічнае паяданне марожанага на Кастрычніцкай плошчы. Нас закідвалі ў аўтазакі за запаленыя свечкі. Пасля нам забаранілі пляскаць у ладкі. І ўрэшце мы пачалі проста моўчкі выходзіць на вуліцы. Беларускія пратэсты эвалюцыянавалі і мінімалізаваліся. Яны звяліся да нераблення нічога.
Падарожнічаючы па Лацінскай Амерыцы, я імкнулася пакаштаваць розных нацыянальных, уласцівых толькі пэўнай краіне, страваў і напояў. Якім жа было маё здзіўленне, калі, пакаштаваўшы мясцовай «Калумбіяны» (з пазнакай «нашая» на бутэльцы), я адчула знаёмы смак «Бураціны». Яшчэ большым здзіўленнем сталася тое, што перуанская «Інка-кола» і бразільская «Гаўрана» мелі той самы смак.
Чалавек ужо даўно зразумеў, што зямля не стаіць на трох кітах, што яна ўсё ж такі круціцца, што навальніца – не справа Перуна, а ўсяго толькі шэраг электрычных разрадаў, і што Сонца – не зброя Дажбога, а проста згустак плазмы. Аднак гэтыя веды не пазбавілі чалавецтва схільнасці да прыдумвання міфаў і містыфікацыі. І схільнасць гэтая перайшла на новы ўзровень – скажам так, містыфікацыі 2.0.